Showing posts with label ΒΙΝΤΕΟ. Show all posts
Showing posts with label ΒΙΝΤΕΟ. Show all posts

Sunday, September 30, 2007

* Χωρίς Σηματοδότες



ΧΩΡΙΣ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΣ





Σε μια μικρή πόλη της Γερμανίας οι Αρχές έθεσαν σε εφαρμογή ένα πρωτοφανές (τουλάχιστον για μας) σχέδιο. Αφαίρεσαν από τους δρόμους τα φανάρια, τα σήματα της Τροχαίας, κάθε υπόμνηση πειθαρχίας και ευ οδηγείν και εμπιστεύθηκαν την κυκλοφορία στους ίδιους τους κυκλοφορούντες.

Εσείς οδηγείτε ή περνάτε πεζοί, εσείς πρέπει να αναλάβετε την ευθύνη. Σε αντίθεση με εμάς, δηλαδή, που πασχίζουμε με σκληρές ποινές να νουθετήσουμε τους άτακτους οδηγούς, οι Γερμανοί καταργούν τις ποινές, την ίδια την Τροχαία και επικαλούνται τα μαθήματα του Καντ: Σκέψου τι θα γινόταν αν όλοι έπρατταν σαν κι εσένα.

Η ποινή, όπως ξέρουμε, επιβάλλεται αλλά ουδέποτε νουθετεί. Ο φόβος δεν φυλάει πάντα τα έρμα. Αν η ποινή νουθετούσε, τότε η θανατική ποινή θα απέτρεπε όλους τους φονιάδες. Τι δέον γενέσθαι, λοιπόν; Το ιδεώδες είναι ένας πολίτης που έχει εγκολπωθεί τα νομοθετήματα, που έχει γίνει παράδειγμα προς μίμηση, οπότε με την ίδια του την ζωή αφήνει άνεργους δικηγόρους και δικαστές.

Η υπερνομοθέτηση, όπως ισχύει σ’ εμάς, όχι μόνο δεν βάζει στον ίσιο δρόμο, αλλά καθιστά την παράβαση σπορ. Αφού τα πάντα ποινικοποιούνται, τότε η παράβαση είναι σύμφυτη με τη ζωή. Όποιος υπακούει μάλλον είναι κορόιδο. Ίσως είμαστε και η μόνη γλώσσα που το αρχαίο «αγαθός» το λέμε για να δηλώσουμε τον χαζό.



Υπογραφή "Του Κωστή Παπαγιώργη"

******************************************************************************


Sunday, September 23, 2007

* Δεν Υπάρχει Κράτος, ΜΟΝΟ Δημόσιο



Πιστεύετε ότι οι οι πυρκαγιές ξέσπασαν ως μέρος ενός "συνωμοτικού σχεδίου" που θέλει να καταστρέψει τα ελληνικά δάση, να εξαφανίσει το πράσινο, να οικοπεδοποιήσει το Σύμπαν;




Οι φετινές πυρκαγιές που σχεδόν κατέστρεψαν τη χώρα, μας έδειξαν ολοκάθαρα κάτι. Πως στην Ελλάδα δεν υπάρχει Κράτος, υπάρχει μόνο Δημόσιο. Πως όλοι κόπτονται για αυτή την περιβόητη λέξη, πως η εκάστοτε αντιπολίτευση ξεσηκώνει προβοκατόρικες θύελλες κάθε φορά που η εκάστοτε κυβέρνηση υπαινίσσεται κάτι περί δημοσίων υπαλλήλων. Αυτό όλο γίνεται επειδή το Δημόσιο είναι το μεγάλο δέλεαρ των κομμάτων. Έτσι, καταφέραμε να παγιώσουμε το Δημόσιο αλλά μείναμε χωρίς Κράτος. Αφού και οι πολίτες που ζητούν να διοριστούν στο Δημόσιο ως όνειρο ζωής δεν αποδεικνύουν ότι το ζητούν επειδή θέλουν να συμβάλουν στη λειτουργία του Κράτους. Το διαπιστώνουμε σε κάθε μας επαφή με τις δημόσιες υπηρεσίες. Οπότε, όταν μιλάω για Κράτος, δεν εννοώ μόνο Κυβερνήσεις, Αντιπολιτεύσεις και Κόμματα. Εννοώ και Εμάς. Διότι κι Εμείς είμαστε μέρος αυτού του Κράτους, είμαστε το Κράτος. Είτε εργαζόμαστε στο Δημόσιο είτε όχι. Άραγε, όλες αυτές οι πυρκαγιές ξέσπασαν ως μέρος ενός συνωμοτικού σχεδίου που θέλει να καταστρέψει τα ελληνικά δάση, να εξαφανίσει το πράσινο, να οικοπεδοποιήσει το Σύμπαν; Δεν έχω πειστεί απόλυτα αλλά, άντε, να το δεχτώ. Όμως, έχω δει άπειρες φορές να πετούνε αποτσίγαρα στην Κατεχάκη και γύρω από τον Καρέα ή εκεί κοντά στην Ακράτα. Να κάνουν «μπάρμπεκιου» στους ανοιχτούς χώρους και οι σπίθες από τη «φουφού» να εκτινάσσονται. Κι όποιον πάρει ο Χάρος. Έχω δει στις παραλίες να παρατούν τις πεπονοκαρπουζόφλουδες ή να αμολάνε την μπανανόφλουδα κι όποιον βρει. Να αφήνουν τα σκουπίδια στο δρόμο και να μην πηγαίνουν δέκα μέτρα πιο εκεί όπου περιμένει ο κάδος. Έχω δει κάδο στην Αγία Παρασκευή να παίρνει φωτιά μέσα στην νύχτα. Αν δεν ερχόταν έγκαιρα η Πυροσβεστική, η φωτιά θα είχε απλωθεί στα γύρω δέντρα, η Αιγαίου πελάγους θα είχε γίνει… Μονή Αρκαδίου. Κάποιος ανεύθυνος πέταξε τη «γόπα» του στο… γάμο του Καραγκιόζη. Λυπήθηκα τους ανθρώπους που έβλεπαν την περιουσία τους να φλέγεται. Τα σπίτια, όμως, ήταν μέσα στα πεύκα. Φρόντισε κανείς για αποψίλωση; Οι ξεραμένες πευκοβελόνες το καλοκαίρι είναι έτοιμο μπαρούτι. «Δεν μας άφησε το Δασαρχείο», είπαν!! Μα τα ίδια ακούω για τον ΚΟΚ. Δεν φοράνε ζώνες αλά ελληνική «μαγκιά», διότι η ζωή είναι δική μου και την κάνω ό,τι θέλω. Ναι, αλλά δεν αυτοκτονείς με χάπια ή με πτώση από τον 8ο παρά βγαίνεις στο δρόμο για να πάρεις κι άλλους. Η συλλογική ευθύνη δεν έχει φτάσει ακόμα στην Ανατολή. Ας το παραδεχτούμε μπας και το αλλάξουμε. Και δεν λύνεται με το να θέλουμε να λιντσάρουμε τον πυροσβέστη που πήγε από αυτοθυσία!


Υπογραφή "Του Παναγιώτη Τιμογιαννάκη"


******************************************************************************

Saturday, September 15, 2007

* Το Κόμμα Της Αποχής



ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΧΗΣ


... ΨΗΦΙΣΤΕ (Εσείς κρατάτε ... την Ατομική Βόμβα)!!!




Δικαιολογημένα η ψήφος –«λειασμένο λιθάρι» σημαίνει η λέξη («Ατομική Βόμβα» κατ’ εμέ-Αντιγραφέας-)- προσέλαβε το θρυλικό νόημα που γνωρίζουμε· οι πολιτείες και οι κοινωνίες ήταν πάντα πολυκέφαλες. Παρ’ ότι ζούσαν μέσα σε ατέρμονες διαφορές και αντιθέσεις, οι πολλές κεφαλές όφειλαν να αναζητήσουν το έν, τη μία βούληση που θα αποφάσιζε κοινή συναινέσει και θα αντιπροσώπευε το διάσπαρτο κοινωνικό σώμα. Κατά κανόνα το έν επιβαλλόταν δυναστικά. Ελέω δυνάμεως, Θεού ή ξίφους. Αλλά στον ελληνικό κόσμο οι υδρίες με τα λειασμένα λιθάρια ή όστρακα έστρεψαν την πολιτική συμπεριφορά των κοινωνιών προς την κατεύθυνση που θα οδηγούνταν η ανθρωπότητα με τους αιώνες. Το ψηφοδέλτιο, με άλλα λόγια, δεν είναι περιφρονημένο παλιόχαρτο· τα πρόσωπα των υποψηφίων που αναγράφονται μπορεί να είναι λειψοβαρή ή ασήμαντα, αλλά το ίδιο το χαρτί έχει μεγάλη ιστορία, κατά μία έννοια αποτελεί τα άγια των αγίων της πολιτικής εκκλησίας (από το «εκκαλώ τους πολίτες, συγκαλώ»). Εκλέγω σημαίνει ότι μετέχω στην εξουσία, είμαι συμμέτοχος και εν τέλει συνυπεύθυνος για τις πολιτικές αποφάσεις που θα προκύψουν. Ούτε λίγο ούτε πολύ, δηλαδή, με μια απλή κίνηση, προβιβάζομαι δραματικά σε πολυδύναμο μόριο του τελικού σώματος που θα κυβερνήσει την πολιτεία («Ατομική Βόμβα» κατ’ εμέ-Αντιγραφέας-). Άρα, η πράξη της αποχής, η μη συμμετοχή στα κοινά, ευνόητο ήταν να αποκαλείται «ιδιωτεία», ήτοι βλακεία.

Μία από τις σημερινές απορίες, λοιπόν, αφορά το γιατί η ιδιωτεία –η άρνηση της ψήφου, η απομάκρυνση από τα κοινά- προοδεύει καλπάζοντας και πληθαίνει απειλητικά μέσα στους κόλπους των κατάκοπων μαζικών δημοκρατιών. Είναι σημάδι παρακμής της πολιτικής; Σύμπτωμα αποσύνθεσης; Μήπως ο πανταχόθεν πριμοδοτούμενος ατομικισμός φέρνει αυτοΰπνωση και πολιτική ανορεξία; Στα δικά μας δεδομένα τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει. Πολιτεία με ιστορία μικρότερη των δύο αιώνων η νεοελληνική, δεν έχει την πολυτέλεια του κορεσμού. Έχει, όμως, τη δυνατότητα της στρέβλωσης, της μετάλλαξης, της αηδιαστικής κατάπτωσης. Αν διατηρούνταν, ο θεσμός του οστρακισμού, πιθανότατα όλοι θα ψήφιζαν. Μόνο που το ζήτημα είναι κάτι τι πιο περίπλοκο. Δεν μιλάμε πια για πολιτικούς που είναι επικίνδυνοι για την Δημοκρατία, αλλά για μια Δημοκρατία που αποδεικνύεται επικίνδυνη για τους πολίτες. Οι μηχανισμοί της αντιπροσώπευσης, οι μεσολαβήσεις ανάμεσα στους πολίτες και τα κόμματα, οι μέθοδοι διαβουκόλησης και δημοκοπίας –καθαγιασμένες κατ’ αρχήν και κατ’ αρχάς- καθιστούν την ψήφο αποδυναμωμένο δικαίωμα και ρόλο σε παρωδία.

Προχουντικά και μεταχουντικά η ψήφος είχε όντως μεγάλη βαρύτητα. Αποχή από τις εκλογές δε νοούνταν, έστω και σαν δικαίωμα αυτοάμυνας του πολίτη. Η Δεξιά ήταν «μαύρη», η κεντρώα και αριστερή παράταξη αποτελούσαν τους οιονεί απότακτους μιας εξουσίας που είχε μόνο έναν πάτρονα, ο οποίος κάποτε θα έπρεπε να αποκεφαλιστεί. Η Αλλαγή υποσχόταν εξυγίανση, αληθινή επανάσταση που περνούσε από τις κάλπες. Μόνο που οι κάλπες –κάλπικες εκ φύσεως- δεν ανέδειξαν μόνο τη νέα δύναμη, αλλά κατάφεραν να την εκφυλίσουν. Η εισβολή του νεοφιλελευθερισμού και το κραταιό χαρτί της αγοράς αναστάτωσαν την ντόπια κοινωνία και μέσα σε τρείς δεκαετίες ήρθαν τα πάνω κάτω. Τίποτα δεν είναι όπως πριν. Η Δεξιά μεταλλάχθηκε σε ντροπαλή «Αριστερά» για να επιβιώσει. Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. δεν άντεξε τον εαυτό του και υπέκυψε. Όσο για την Αριστερά προσεβλήθη από τη γνωστή πολιτική ναυτία. Μάλιστα, καθώς το αδήλωτο εξουσιαστικό κέντρο της χώρας μετακόμισε λάθρα στις Βρυξέλλες, η πολιτική σκηνή μεταβλήθηκε σε απίθανο θέατρο πλαστοπροσωπίας, νεοπλουτισμού και σαδιστικής ψευδολογίας. Ο πολίτης κατέχει τις παλιές του έννοιες, μόνο που δεν αντιστοιχούν πλέον στα πράγματα. Κατά μία έννοια, μοιάζε με «τρελό» -ιδιαίτερα όταν οι δεξιοί μιλούν σαν αριστεροί και οι ακροδεξιοί σαν προλεταριακοί επαναστάτες.

Γιατί, λοιπόν, ένας στοιχειωδώς νοήμων πολίτης θα πρέπει να κατέλθει στις κάλπες; Προφανώς για να αναδείξει την πολιτική εξουσία της χώρας. Άρα, τα κόμματα θα πρέπει να είναι διακριτές οντότητες, εκπρόσωποι κοινωνικών δυνάμεων, που εκτός εξουσίας παγιδεύονται και περιθωριοποιούνται. Πλην όμως, με λίγο μυαλό που του έχουν επιτρέψει να διατηρεί, ο πολίτης βλέπει δίδυμα κόμματα εξουσίας, μαλωμένα πρωτοξάδελφα κομματάκια, και βέβαια πολυάριθμα κομματίδια που ούτε γι’ αστείο δεν μπαίνουν στη Βουλή. Δοθέντος ότι η πολιτική της χώρας είναι δεδομένη και υπαγορευμένη εκ Βρυξελλών, το μόνο που απομένει είναι έμπειροι και έντιμοι διεκπεραιωτές –είδος εν εξαφανίσει και εν δραματική ανεπάρκεια στη δική μας Βουλή. Είναι προφανές ότι δεν ψηφίζουμε πια κομματικές παρατάξεις, παρά ελίτ πολιτικών στελεχών, μια ψευτοαριστοκρατία αξιωματούχων (με το παλιό, οικτρό μηχανισμό στο παρασκήνιο), που για να εισέλθουν στη Βουλή πρέπει να απαγγείλουν ένα φρικαλέο ψευδολόγημα από τηλεοπτικού άμβωνος. Έστω και αν δεν πρόκειται για αντίπαλες «συμμορίες», όπως λένε στα καφενεία, ο πολίτης έχει το δικαίωμα να απόσχει για να περισώσει τη συνείδησή του. Να παραμείνει πολίτης και να μην καταντήσει χαυνοπολίτης. Άλλωστε, δε χάνει η Βενετιά βελόνι· η αρχή της πλειοψηφίας ισχύει ακόμα και αν πέσουν μόνο τρεις ψήφοι.


Υπογραφή "Του Κωστή Παπαγιώργη"


******************************************************************************

* Τα Τρία Λάθη



ΤΑ ΤΡΙΑ ΛΑΘΗ





Πανικό και κρύο πυρετό προκάλεσαν στις τάξεις των ιθυνόντων της γαλάζιας παράταξης τα «τρία λάθη» του αρχηγού τους, λάθη στα οποία υπέπεσε κατά την ντιμπεϊντοφανή εμφάνισή του προ του πανελληνίου.

Όπερ σημαίνει: α) ομολόγησε σφάλματα και παραλείψεις στην κατάσβεση των πυρκαγιών· β) αποδέχθηκε το σκάνδαλο των ομολόγων με την αποτροπιαστική για τους «επαγγελματίες» φράση ότι «μου πήρε τρία χρόνια να καταλάβω πως έπρεπε να αλλάξουν οι διοικητές των Δ.Ε.Κ.Ο.»· γ) μίλησε για «ταραξίες» στις φοιτητικές κινητοποιήσεις, επιτρέποντας στα μέλη της Αριστεράς να τον ραπίσουν. Το συμπέρασμα που συνεπάγεται από τον προκληθέντα πανικό είναι προφανές.

Ο ηγέτης –πιστός στο πλατωνικό δίδαγμα- πρέπει να λέει πάντα όμορφα ψέματα. Αν έστω και για μία στιγμή υποκύψει στο μέσα του και παραδεχθεί κάποιο σφάλμα, αυτόματα κατρακυλάει στα μάτια των οπαδών. Δηλαδή, αυτό που θα ήταν καθήκον, ηθική οφειλή, επιβεβλημένη υποχρέωση, θεωρείται παιδαριώδες σφάλμα και ερασιτεχνική παγίδα.
Το πολιτικό φρόνημα οφείλει να είναι άτεγκτο, ακραιφνώς μανιχαϊστικό και με αρραγή υποστήριξη. Όπως στην πυγμαχία, όποιος κατεβάζει την γκαρντ κινδυνεύει να δεχθεί το μοιραίο άπερκατ. Η συνέχεια διόρθωσε τα πράγματα. Από Θεσσαλονίκης, ο αρχηγός εξαπέλυσε ομοβροντία λαοπλάνων παροχών –σάμπως η κυβέρνηση να κέρδισε ξαφνικά το Λόττο- οπότε οι ινστρούκτορες του παρασκηνίου –που όποτε ακούνε την λέξη αλήθεια τραβάνε πιστόλι- ένιωσαν την καρδιά τους να επιστρέφει επιτέλους στη θέση της.


Υπογραφή "Του Κωστή Παπαγιώργη"


******************************************************************************

* Έξι Κι Έξι



ΕΞΙ ΚΙ ΕΞΙ





Έξι οι πολιτικοί αρχηγοί – έξι και οι τηλεοπτικοί αρχηγοί. Πόθεν αυτή η συμμετρία; Αθετώντας τα διεθνή τηλεοπτικά θέσμια που επιτρέπουν τον διάλογο και την αλληλοταπείνωση των πολιτικών, η ντόπια τηλεόραση φούρνισε σε στραβό φούρνο για να ξεφουρνίσει ίσιο τηλεοπτικό ψωμί.

Και βέβαια τα κατάφερε. Έχουν δίκιο οι καναλάρχες. Αυτοί κατέχουν το μονοπώλιο του ντόπιου δημόσιου βίου, αυτοί ρυθμίζουν το κοινό αίσθημα με οθόνες που διημερεύουν· με ποιο δικαίωμα θα τους επιβάλουν τρόπους και αρχές; Οι εφημερίδες θρηνούν, ο έντυπος Τύπος πενθεί, αλλά στην πραγματικότητα τίποτα δεν τρέχει. Είναι γνωστό ότι η τιβί κάνει κυβέρνηση καθημερινά.



Υπογραφή "Του Κωστή Παπαγιώργη"


******************************************************************************

Friday, September 14, 2007

* Δεν Ξεχνώ ... Μέρος 6ον



... ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΘΥΜΑΜΑΙ ...




... ΨΗΦΙΖΩ !!!

Wednesday, September 12, 2007

* Δεν Ξεχνώ ... Μέρος 4ον



... ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΘΥΜΑΜΑΙ ...




... ΨΗΦΙΖΩ !!!

Saturday, August 4, 2007

* Αστυνομία Της Οικολογίας



Πιστεύετε ότι η "Αστυνομία Tης Οικολογίας" θα συμβάλει στην πρόληψη των πυρκαγιών;




Το πράσινο φως για τη λειτουργία της Αγροφυλακής άναψε η κυβέρνηση. Οι πρώτοι χίλιοι αγροφύλακες θα διοριστούν αμέσως μετά το Δεκαπενταύγουστο, ενώ καθήκοντα αρχηγού αναλαμβάνει ο αντιστράτηγος εν αποστρατεία κ. Δ. Νικολακόπουλος. Οι αποφάσεις λήφθηκαν κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του ΚΥ.Σ.Ε.Α. υπό τον πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή και ανακοινώθηκαν από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης κ. Β. Πολύδωρα.

Οι αγροφύλακες, σε πρώτη φάση, θα κάνουν περιπολίες για να συμβάλουν στην αντιπυρική προστασία και θα εργαστούν με στοιχειώδη εκπαίδευση.

Η κανονική εκπαίδευση των τριών εβδομάδων θα γίνει μετά το τέλος της αντιπυρικής περιόδου, διευκρίνισε ο αρμόδιος υπουργός, προσθέτοντας ότι η λειτουργία της αστυνομίας της οικολογίας επισπεύδεται «για τον πρόσθετο λόγο ότι μεταξύ των ευθυνών και αρμοδιοτήτων της είναι η συνδρομή της στη δασοπυρόσβεση». Η αγροφυλακή θα αποτελεί το «μάτι της εφαρμογής του νόμου» στην ελληνική ύπαιθρο και θα ασκεί στις αγροτικές εκτάσεις και αρμοδιότητες αστυνόμευσης για την εφαρμογή διατάξεων που μεταξύ άλλων αφορούν στην πρόληψη των πυρκαγιών και στη λήψη προληπτικών μέτρων για την αποτροπή τους, στην προστασία από τη μόλυνση και τη ρύπανση του εδάφους, στη λαθροθηρία και την παράνομη αλιεία.

Αντιδράσεις
Η ελληνική Αγροφυλακή αποτελεί αυτοτελή υπηρεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, λειτουργεί με τους δικούς της οργανωτικούς νόμους και καλύπτει όλη την επικράτεια. Σε πρώτη φάση, συγκροτείται ένα αγροτικό τμήμα στην έδρα κάθε νομού, με εξαίρεση το νομό Αττικής, όπου συγκροτούνται τέσσερα και από δύο στους νομούς Θεσσαλονίκης, Αχαΐας, Ηρακλείου, Ιωαννίνων, Λαρίσης, Αιτωλοακαρνανίας και Εβρου.

«Δεν μπορεί να υπάρχει σώμα αγροφυλακής στον 21ο αιώνα»σχολίασε ο εκπρόσωπος τύπου του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Απαντώντας στον κ. Πέτρο Ευθημίου ο υπουργός δημόσιας τάξης τόνισε ότι αυτοί δεν είναι ευσεβείς πόθοι, αλλά αναιδείς προσδοκίες.

Ο αρχηγός της Αγροφυλακής κ. Δ. Νικολακόπουλος γεννήθηκε στην Τριχωνίδα Αιτωλοακαρνανίας το 1952. Αποστρατεύθηκε αυτεπάγγελτα στις 8 Ιουνίου του 2005 με το βαθμό του Αντιστρατήγου.

Το χρονικό
- 84 χρόνια ιστορίας κουβαλά ο θεσμός της Αγροφυλακής. Η πρώτη, έστω και ανεπίσημη, σύσταση του θεσμού των αγροφυλάκων χρονολογείται το 1923. Οι αγροφύλακες είχαν αυξημένες αρμοδιότητες στην ύπαιθρο και το προσωνύμιό τους ήταν «δραγάτες».

- Το 1954 συστήθηκε επισήμως ο θεσμός της Αγροφυλακής,με αποκλειστική αρμοδιότητα να προσφέρει υπηρεσίες στην ελληνική ύπαιθρο. Και τότε οι αγροφύλακες είχαν δύναμη ενώ μαζί με τους χωροφύλακες αποτελούσαν την έννομο τάξη και τα «αφτιά και μάτια» των χωριών.

- Το 1984 με το νόμο 1.471, βάσει του οποίου καταργήθηκαν τα Σώματα Ασφαλείας, δηλαδή, η Χωροφυλακή και η Αστυνομία και συνεστήθη η ΕΛ.ΑΣ., καταργήθηκε επίσης και η Αγροφυλακή. Οι υπηρεσίες της υπήχθησαν στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως.

- Το 1989 επανιδρύεται η Αγροφυλακή και ένα χρόνο αργότερα, με το νόμο 1.892 προκηρύχθηκε ο πρώτος διαγωνισμός για τους πολίτες που θα στελέχωναν τις υπηρεσίες της στην Ελλάδα. Επιλέχθηκαν 1.200 άτομα. Τα ονόματά τους δημοσιεύθηκαν στο Φ.Ε.Κ. 25 της 8ης Σεπτεμβρίου 1993.

- Το 1993 όμως, μετά τις εκλογές του Οκτωβρίου, επί Κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, ο διαγωνισμός ακυρώθηκε και οι 1.200 διοριστέοι έμειναν «εκτός νυμφώνος».

- 5 Ιουλίου του 2007 κατατέθηκε το νέο νομοσχέδιο του υπουργείου Δημόσιας Τάξης στη Βουλή, βάσει του οποίου αποκαθίστανται οι 1.200 αδιόριστοι αγροφύλακες του 1993. Ηδη έχουν καταθέσει αιτήσεις.

- 2.985 θέσεις αγρονομικού και πολιτικού προσωπικού θα περιλαμβάνει η νέα προκήρυξη του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.


Υπογραφή "Της Κατερίνας Κατσάβου"


******************************************************************************

Thursday, July 19, 2007

* Auto Show - Fiat Booth


Θερμές Ευχαριστίες - A Warm Thank You



Κατ' αρχή να ευχαριστήσω τον φίλο του blog Makis από την Ιορδανία για το έξυπνο βίντεο που κυκλοφορεί τελευταία και ας "απολαύσουμε" όλοι μας το "Ωραίο Φύλο".




Αφιερωμένο Εξαιρετικά Σε Όλους Εσάς Που Τόσο Πολύ Έχετε Ανάγκη Να Γελάσετε Και Να Ξεφύγετε.









Υπογραφή "Makis"


******************************************************************************

Wednesday, July 11, 2007

* Ο Υπουργός


Θερμές Ευχαριστίες - A Warm Thank You



Κατ' αρχή να ευχαριστήσω τον φίλο του blog Ioannis από την ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ για το έξυπνο βίντεο που κυκλοφορεί ευρέως σε ολόκληρη την Ευρώπη και ας "θαυμάσουμε" όλοι μας τον "Υπουργό" μας.




Αφιερωμένο Εξαιρετικά Σε Όλους Εσάς Που Τόσο Πολύ Έχετε Ανάγκη Να Γελάσετε Και Να Ξεφύγετε.








Υπογραφή "The EU Gang"


******************************************************************************

Sunday, June 3, 2007

* Βας! Βας! Βας! Ο Παρασκευάς!



ΒΑΣ! ΒΑΣ! ΒΑΣ! Ο ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ!





Πλάκα πλάκα, με το λέγε λέγε και το παίξε παίξε, η Αννίτα Πάνια έγινε αρχηγός σε ένα πολιτιστικό πραξικόπημα. Συνταγή δεν υπήρξε. Πρότυπο ούτε γι’ αστείο. Οι καλές σκέψεις γεννήθηκαν σιγά σιγά, οι άνθρωποι βρέθηκαν καθ’ οδόν και το μανιφέστο - που δεν γράφτηκε – αποτυπώθηκε πάνω σε φάτσες και φερσίματα ατόμων που ξεπήδησαν από τα κάτεργα της πόλης. Η ανθρωπολογική πανίδα της εκπομπής –ποιος το αρνείται;- αποτελεί το πρώτο και ισχυρό δεδομένο. Δεν δεχόμαστε κανέναν κανονικό άνθρωπο, απλώς διότι δεν μας αφορά. Απεναντίας απλώνουμε χαλί σε κάθε στραβοτιμονιά, είτε έγινε από την φύση είτε έγινε από την κοινωνία. Το στρεβλό και το παράταιρο έχουν δικαίωμα ζωής, άσχετο αν η μανία της αρμονίας τα έχει εξορίσει διά παντός. Η νέα αισθητική ξεκινά από το κουσούρι· όποιος υστερεί σε κάτι αυτομάτως υπερέχει. Το λίγο μυαλό ισοδυναμεί με ανεκμετάλλευτη ευφυΐα. Η κακοφωνία αποδεικνύεται καλλικέλαδη, αρκεί να άδει σε ανάλογο σκηνικό. Φυσικά δεν έχουμε να κάνουμε με επίδειξη τραγουδιού. Το όλο θέαμα κρατάει το νόημα. Ο ξενέρωτος θεατής βλέπει ξαφνικά τους ξορκισμένους εφιάλτες του να παρελαύνουν –επιτέλους- με άδεια κυκλοφορίας. Ένας ανεξέλεγκτος θίασος ποικιλιών με μέλη που μπορεί να είναι απορρίμματα της κοινωνίας ή τρόφιμοι κλινικής ανιάτων τελεί μια μαύρη γιορτή που προκαλεί τρελό ενθουσιασμό στο νεανικό του κοινό.


Τελειώσαμε; Μόλις αρχίσαμε. Διότι πλαγίως αυτό το ραβαΐσι έχει σοβαρό μπούσουλα, ο οποίος δείχνει ευθέως το σημερινό τραγούδι και το χάλι του. Οι σουξεδιάρες τραγουδίστριες, οι λαοπρόβλητοι τραγουδιστές (τα ονόματα είναι πασίγνωστα), πιθανώς να νιώσουν ότι τους ζώνουν τα φίδια, βλέποντας την καρικατούρα τους να κάνει παιχνίδι και κυρίως να κόβει μονέδα. Το κρατούμενο είναι πρώτο και ισχυρό: τα σιντάκια του «Je t’ aime» σπάνε ταμεία –καθώς λένε- και έχουν λανσάρει μόδα μεταξύ μπαρόβιων και τραγουδόβιων. Ο σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι, η φοβερή Τσίλα, η κυρία Ελισάβετ με το ερώτημα για τον Βάγκνερ και τον Πουτσίνι, ο Βεντουράς, ο Κάτμαν και ο Βας Βας βέβαια απολαμβάνουν το ακαταλόγιστο με έναν τρόπο που κινδυνεύει να αποβεί στάτους. Η χοντρή πρόγκα απαγορεύεται για ευνόητους λόγους στον δημόσιο βίο μας· η ονομαστική καταγγελία έχει ατονήσει και αυτή, γιατί οδηγεί απευθείας στα δικαστήρια. Εντούτοις η καρικατουρίστικη υπονόμευση πετυχαίνει πολύ περισσότερα απ’ ο,τι φαντάστηκε. Βάζοντας φωτιά στο έπιπλο, τα αστέρια της Πάνια αφήνουν διάχυτη στον αέρα την σκέψη μήπως ήρθε η στιγμή να ξηλωθεί κανονικά η γελοία φόδρα του ντόπιου δημόσιου βίου.

Η κουρελαρία αποτελεί σύστημα –είτε πρόκειται για βασίλισσες της νύχτας είτε για αδικημένους που άδουν κατά παραχώρηση. Μια ματιά ………ΒΛΕΠΕ ΒΙΝΤΕΟ…………. Που θαμπώνουν τον κοσμάκη και τον καθιστούν βουλιμικό για τρελά θεάματα. Σε αυτά τα επιτελεία δεν υπάρχει τίποτα το σοβαρό. Πίτουρα μόνο –με ένα Βας Βας διαλύονται.

Το περίεργο είναι ότι κάθε τομέας του νεοελληνικού βίου έχει ανάγκη τον Παρασκευά του. Ο νεοέλληνας καλόμαθε στην κακοήθεια και δεν αφήνει το ψητό. Ο αυτοέλεγχος, δύσκολη υπόθεση με πολλά έξοδα, έχει υποκατασταθεί από μια κραυγαλέα κακοδιαχείριση του εγώ. Το κουλτουροκατιναριό, η κιτσαρία, η ανεύθυνη επίταση κάθε λογής παρεκκλίνουσας παραφοράς, ένα κοινωνικό σώμα που αρνείται μανιωδώς το τσεκ απ, απέβησαν δεσπόζουσα κατάσταση. Το δάσος, όπως ξέρουμε, καίγεται από τα ξύλα του και η κοινωνία χαλάει από τα ίδια της τα μέλη. Οι μεταχουντικές δεκαετίες, ανάμεσα στα άλλα, ευτέλισαν τον τηλεοπτικό δημόσιο βίο με λογής λογής μηχανές που βγάζουν λεφτά, αλλά καταπίνουν και ανθρώπους. Η εξαχρείωση έχει πολλά πρόσωπα πιθανώς επειδή στερείται «προσώπου». Βας Βας, λοιπόν, για όλους και για τον καθένα. Αυτό που απομένει είναι να συγκροτηθεί ένας σύλλογος από τους Βας Βας της Βουλής, της Εκκλησίας, των δελτίων ειδήσεων, της εκπαίδευσης, του επιχειρησιακού κόσμου και έπεται συνέχεια.




Υπογραφή "Του Κωστή Παπαγιώργη"


******************************************************************************