* Πενιές Με ..... Φούντες (New Link)

* Ρεμπέτικα (Συνέχεια) (New Link)

* Πενιές Με ..... Φούντες

Αυθεντικά Αμαρτωλά Ρεμπέτικα

Ολοι οι ειδήμονες συμφωνούν ότι το επονομασθέν ρεμπέτικο τραγούδι είναι το ελληνικό αστικό τραγούδι που αναπτύχθηκε στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα στα μεγάλα εμπορικά και κοινωνικά κέντρα, εκφράζοντας τους καημούς, τους πόθους και τις αντιλήψεις των περιθωριακών ατόμων, τα οποία είχαν αποκληθεί ή αυτοαποκληθεί, ρεμπέτες. H ίδια η λέξη ρεμπέτης έχει κατά καιρούς επιδεχθεί ποικίλες ερμηνείες. Άλλοι χαρακτηρίζουν με αυτήν τον απείθαρχο, άλλοι τον παράνομο (ιδιότητα που περιλαμβάνει τον αλήτη, τον μάγκα, τον νταή, τον κουτσαβάκη) κι άλλοι τον γλεντζέ, τον ξενύχτη.

Η λέξη "ρεμπέτης" και ρεμπέτικο προέρχονται πιθανότατα από την τουρκική γλώσσα (ρεμπέτ = ανυπότακτος, άτακτος, αλανιάρης) ή από τη σερβική (ρεμπέτ = με την έννοια του αντάρτη) ή ίσως από τη βενετική (rebelo = αντάρτης) και την ισπανική (rebelde = αντάρτης, επαναστάτης). Οι ρεμπέτες ήταν άνθρωποι της παρανομίας, του περιθωρίου, της φτωχολογιάς. Γενικά ήταν άνθρωποι κατατρεγμένοι, με βάσανα και με καημούς και απείχαν από τους ρυθμούς ζωής της "πολιτισμένης" κοινωνίας. Είχαν, ούτε λίγο ούτε πολύ, αναπτύξει έναν δικό τους τρόπο ζωής. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι ήταν και επικίνδυνοι ή εγκληματίες, απλώς στην πλειοψηφία τους είχαν αναπτύξει συνήθειες που έρχονταν σε σύγκρουση με τους νόμους του κράτους (κάπνισμα, φασαρίες κ.τ.λ.) και κατέληγαν πολλές φορές στη φυλακή. Πολλοί υποστηρίζουν ότι το ρεμπέτικο τραγούδι γεννήθηκε στην φυλακή.

Πράγματι η φυλακή ήταν ο πρώτος σημαντικός χώρος που οι ρεμπέτες έγραψαν και τραγούδησαν τα τραγούδια τους, τα βάσανα και τους καημούς. Απ' την φυλακή πέρασαν πολλοί γνωστοί ρεμπέτες, άλλοι για μικροαδικήματα ενώ άλλοι όχι και έζησαν την φρίκη της. Εκεί με αυτοσχέδια όργανα (συνήθως μπαγλαμαδάκια που ήταν μικρά σε μέγεθος και κρυβόντουσαν εύκολα) έγραψαν πολλές μελωδίες και τραγούδησαν τον πόνο τους και την αδικία της κοινωνίας. "Η φυλακή είναι σχολείο" λέει ένα παλιό μουρμούρικο τραγούδι. Άρα, οι φυλακές αποτέλεσαν βασικό στοιχείο στην θεματολογία του ρεμπέτικου τραγουδιού.

Ο δεύτερος χώρος ήταν ο τεκές. Οι ρεμπέτες και οι μάγκες των πόλεων είχαν την κακή συνήθεια του καπνίσματος χασίς. Στις αρχές του 20ου αιώνα μαζευόντουσαν στους τεκέδες όπου κάπνιζαν κατά ομάδες ναργιλέ. Μέσα σε αυτούς τους τεκέδες υπήρχαν οργανοπαίχτες που συνόδευαν την παρέα. Ο Μάρκος Βαμβακάρης στην αυτοβιογραφία του εξηγεί πως άρχισε να παίζει μπουζούκι και να γίνεται γνωστός μέσα σε τεκέδες. Η χρήση χασίς, βέβαια, ήταν παράνομη αλλά οι νόμοι δεν εφαρμόζονταν κατά γράμμα.

Επί δικτατορίας Μεταξά, όμως, οι χρήστες χασίς κυνηγήθηκαν άγρια και φυλακίστηκαν. Οι μάγκες και οι ρεμπέτες κάπνιζαν χασίς σε λόφους ή και σε σπηλιές. Υπήρχαν βέβαια, και τα πιο σκληρά ναρκωτικά στον υπόκοσμο των πόλεων και μερικοί ρεμπέτες βούτηξαν σε αυτά , όπως ο Ανέστος Δελιάς που πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης στα 28 του χρόνια. Οι ρεμπέτες όμως είχαν αναπτύξει την δική τους κοινωνία μέσα στην κοινωνία. Συγκεκριμένο ντύσιμο (κουτσαβάκηδες), ιδιαίτερη διάλεκτο (αργκό), αισθηματική ζωή πολυτάραχη. Οι πιο πολλοί είχαν τις δουλειές τους και προσπαθούσαν να τα βγάλουν πέρα.

Η μουσική, βασικό κομμάτι της ζωής τους, ήταν μέσο έκφρασης των συναισθημάτων τους και έτσι μοιράζονταν τα προβλήματα με τους γύρω. Μερικά από αυτά τα προβλήματα, όπως η έλλειψη παιδείας, η φτώχια και το χαμηλό κοινωνικό επίπεδο βρήκαν, πιθανότατα, διέξοδο στο χασίς και τη μουσική. Παρόλα αυτά δεν έπαψαν να πιστεύουν στα ιδανικά τους. Η αξιοπρέπεια και η τιμή ήταν βασικό μέλημα τους, η αγάπη προς την γυναίκα και ιδιαίτερα προς την μάνα -ξεχωριστή, η φιλία, η αλληλεγγύη και η αλληλοβοήθεια δείχνει την μεγαλοψυχία τους. Οι άνθρωποι που ασχολήθηκαν με το ρεμπέτικο δεν ήταν μόνο οι μάγκες του Πειραιά. Υπήρχαν και οι Έλληνες πρόσφυγες από τα παράλια της Μικράς Ασίας, οι οποίοι διατήρησαν το Σμυρναίϊκο στυλ στο ρεμπέτικο τραγούδι και συνδέθηκαν αρκετά με τους μάγκες των πόλεων (είχαν και αυτοί την συνήθεια του καπνίσματος χασίς).

Από το 5ο CD της συλλογής ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙΟΥ τα Αυθεντικά Αμαρτωλά Ρεμπέτικα λοιπόν στα 256.0 kb/sec:


ΛΙΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ:

01. Η Μάνα Που Σε Γέννησε (1938) - Στράτος Παγιουμτζής

02. Γι' Αυτό Φουμάρω Κοκαΐνη (1932) - Ρόζα Εσκενάζυ

03. Γυφτοπούλα Στο Χαμάμ (1934) - Γιώργος Μπάτης

04. Φέρτε Πρέζα Να Πρεζάρω (1934) - Ρίτα Αμπατζή

05. Ηρωΐνη Και Μαυράκι (Η Προύσα) (1935) - Στελλάκης Περπινιάδης

06. Μάνα Θέλω Έναν Άντρα...! (1936) - Γεωργία Μηττάκη

07. Το Κορίτσι Σου Κυρά Μου (1936) - Κώστας Τσανάκος

08. Μη Μου Λες Γιατί Ξεχνάω (1937) - Κώστας Ρούκουνας & Γιώργος Κάβουρας

09. Μαναβάκι Στις Γειτονιές (1940) - Στράτος Παγιουμτζής & Μάρκος Βαμβακάρης

10. Ξύσου Γέρο, Ξύσου (1928) - Αντώνης Ντάλγκας

11. Το Σαλβάρι Του Κιόρογλου (1932) - Μαρίκα Φραντζεσκοπούλου

12. Κακούργα Πεθερά (Καημένε Αθανασόπουλε) (1931) - Κώστας Μαρσέλος ή Νούρος

13. Φονιάς Δυστυχισμένος (1932) - Στελλάκης Περπινιάδης

14. Στρίβε Σπάγγο (1933) - Ρίτα Αμπατζή

15. Τα Δυο Σου Χέρια Πήρανε (Οι Βεργούλες) (1938) - Μάρκος Βαμβακάρης & Απόστολος Χατζηχρήστος

16. Κομπολογάκι Αγόρασα (1940) - Γιάννης Παπαϊωάννου

17. Μανάκι Μου-Μανάκι Μου (1925) - Γιώργος Βιδάλης

18. Πιοτό-Χασίσι Και Σεβντάς (Γιάφ-Γιούφ) (1916) - Τέτος Δημητριάδης

19. Θα Σπάσω Κούπες (Τσεφτε-Τελλι) (1907) - Λευτέρης Μενεμενλής & Γιάννης Τσανάκας

20. Τικ-Τικ-Τακ Χτυπάει Η Καρδιά Μου (1910) - Γιάγκος Ψαμαθιανός

21. Ναζιάρα Σε Φωνάζουνε (Το Σκέρτσο Σου Το Μαγικό) (1938) - Στράτος Παγιουμτζής

Code: +

ΚΩΔΙΚΟΣ: http://antigrafeas.blogspot.com/

ΜΕΓΕΘΟΣ: 100,00 + 42,00 ΜΒ

******************************************************************************

* Άγνωστες Ηχογραφήσεις 1922-1940

Το ρεμπέτικο τραγούδι χωρίζεται σε τρεις δεκαετίες,

(1922-1932, 1932-1942 και 1942-1952).

Στην πρώτη δεκαετία κυριαρχεί το Σμυρναίϊκο και ανατολίτικο στυλ στο ρεμπέτικο τραγούδι. Η καταστροφή της Σμύρνης και η προσφυγιά από την Μικρά Ασία εμπλουτίζουν το Ελληνικό τραγούδι με αμανέδες, ταξίμια, Σμυρνιές τραγουδίστριες και ανατολίτικα όργανα (σάζι, σαντούρι, ούτι, κανονάκι). Τα καφέ-αμάν γίνονται κύριος φορέας αυτής της μουσικής και αρχίζουν οι πρώτες γραμμοφωνήσεις τραγουδιών (στην Αμερική ήδη από το 1910).

Στην δεύτερη δεκαετία έχουμε την αυθεντικότερη έκφραση του ρεμπέτικου τραγουδιού από τους μάγκες των μεγάλων αστικών κέντρων και την αντικατάσταση των ανατολίτικων οργάνων με μπουζούκι, μπαγλαμά και κιθάρα. Την εποχή αυτή (30-40) η ρεμπέτικη μουσική αποτελεί τρόπο ζωής για τους ανθρώπους του περιθωρίου, της φτώχιας , τους αδικημένους από την κοινωνία, τους ναρκομανείς, τους φυλακισμένους.

Στην τρίτη δεκαετία αλλάζει το στυλ των τραγουδιών και κάνουν την εμφάνισή τους οι μουσικές ιδιοφυΐες της εποχής (Τσιτσάνης, Βαμβακάρης, Χιώτης, Μητσάκης και άλλοι). Η μουσική γίνεται περισσότερο πολύπλοκη και δυσκολόπαιχτη. Είναι μια δύσκολη εποχή για τον Ελληνικό λαό.

Οι Άγνωστες Ηχογραφήσεις Ρεμπέτικων Τραγουδιών της δεύτερης δεκαετίας λοιπόν στα 192.0 kb/sec:


ΛΙΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ:

01. Γλέντι Και Χορός (1938) - Γιάννης Παπαϊωάννου

02. Όλες Όμορφες (1936) - Στελλάκης Περπινιάδης

03. Για Μιαν Αγάπη Που 'χασα (1937) - Γιώργος Κάβουρας

04. Απόψε Πια Δε Βάσταξα - Γιάννης Παπαϊωάννου & Κώστας Ρούκουνας

05. Ο Μποέμης (1937) - Στράτος Παγιουμτζής & Στελλάκης Περπινιάδης

06. Σε Γέλασα (1935) - Στελλάκης Περπινιάδης

07. Μία Χήρα Από Την Κοκκινιά - Μαρίκα Καναροπούλου

08. Ένα Λαχείο (1938) - Μάρκος Βαμβακάρης

09. Τώρα Γυρνάς Στις Γειτονιές (1939) - Στράτος Παγιουμτζής & Στελλάκης Περπινιάδης

10. Δε Σε Θέλω (1937) - Στελλάκης Περπινιάδης

11. Μικρούλα Κι Ορφανή - Ιωάννα Γεωργακοπούλου

12. Ο Αντώνης Ο Βαρκάρης (1937) - Στελλάκης Περπινιάδης

13. Τηλεγράφημα Στην Κάρμεν (1938) - Στράτος Παγιουμτζής & Στελλάκης Περπινιάδης

14. Η Κάρμεν Στην Αθήνα (1938) - Μάρκος Βαμβακάρης & Στράτος Παγιουμτζής

15. Το Λάθος - Στράτος Παγιουμτζής & Στέλιος Κερομύτης

16. Ψαραδάκια - Γιώργος Κάβουρας

17. Χίλιες Γυναίκες Γνώρισα - Στράτος Παγιουμτζής)

ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΟ

ΚΩΔΙΚΟΣ: http://antigrafeas.blogspot.com/

ΜΕΓΕΘΟΣ: 75,89 ΜΒ

******************************************************************************

* Ρεμπέτικα (Συνέχεια)

Τα Μεταπολεμικά

Η Σμύρνη υπήρξε το σταυροδρόμι εκείνο στο οποίο συναντήθηκαν οι μουσικές της Ανατολής και της Δύσης. Οι ορχήστρες της (οι λεγόμενες εστουδιαντίνες) έπαιζαν ευρωπαϊκή (με επικρατούντα όργανα την κιθάρα και το μαντολίνο), λαϊκή (με σαντούρι και βιολί) και τουρκική μουσική (με ούτι, κανονάκι). Με την καταστροφή της Σμύρνης το 1922 και το τεράστιο κύμα προσφυγιάς που κατέκλυσε την Ελλάδα ήλθε και το αστικό σμυρναίϊκο τραγούδι.
Οι Μικρασιάτες δημιουργοί για να μπορέσουν να επιβιώσουν φτιάχνουν μουσικά συγκροτήματα. Όργανά τους είναι το σαντούρι και το βιολί. Στην Κοκκινιά θα λειτουργήσουν οι ταβέρνες, που θα τραγουδηθεί το ρεμπέτικο σμυρναίϊκο τραγούδι. Σε αυτά τα κέντρα θα ακουστούν τραγούδια για τον πόνο και τα βάσανα της προσφυγιάς, για τον τεκέ και το χασίς, θύματα του οποίου θα γίνουν πολλοί δημιουργοί του ρεμπέτικου τραγουδιού. Τα πρώτα ρεμπέτικα αναφέρονται κυρίως σε παραβατικές πράξεις και σε ερωτικές σχέσεις ενώ το κοινωνικό στοιχείο στην θεματική είναι περιορισμένο. Πολλοί από τους Μικρασιάτες δημιουργούς του θα στελεχώσουν τις δισκογραφικές εταιρείες, όπως ο Τούντας. Το σμυρναίϊκο ρεμπέτικο θα κυριαρχήσει μέχρι και το 1935.
Η πολιτιστική ποικιλότητα στην νέα Ελλάδα που δημιουργείται, ενοποιείται και στρέφει το βλέμμα προς την δύση. Μοιραία, τα πολύπλοκα, και απαιτητικά στο παίξιμο, μουσικά όργανα του Καφέ Αμάν, που συν τοις άλλοις “μυρίζουν” Ανατολή, αρχίζουν σιγά-σιγά να χάνουν την απήχησή τους. Η νέα κουλτούρα, που διαμορφώνεται στην Αθήνα και τα άλλα μεγάλα αστικά κέντρα, αναζητά τον νέο εκφραστή της. Είναι η ώρα του μπουζουκιού.
Το μπουζούκι δεν είναι παρά ένα σάζι, ένας ταμπουράς, που στη θέση των κινητών μπερντέδων (τα διαχωριστικά ελάσματα στο μανίκι του οργάνου) έχει τα σταθερά τάστα. Αυτό το γεγονός του αφαιρεί το πλεονέκτημα να αποδίδει τα μόρια (υποδιαιρέσεις των τόνων) που αποτελούν το χαρακτηριστικό γνώρισμα του μικρασιάτικου ήχου. Έτσι, το μπουζούκι προσιδιάζει περισσότερο στην δυτική-συγκερασμένη μουσική παρά στην Μικρασιατική.
Το καλοκαίρι του 1934 θα εμφανιστεί στον Πειραιά, στην ταβέρνα του Σαραντόπουλου, η “Τετράδα του Πειραιώς”. Έτσι, δημιουργείται η πρώτη κομπανία με μπουζούκι και μπαγλαμά. Αυτοί οι τέσσερις είναι: ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Ανέστης Δελιάς, ο Γιώργος Μπάτης και ο Στράτος Παγιουμτζής. Από τότε η μικρασιατική σχολή του ρεμπέτικου αρχίζει να υποχωρεί και επικρατεί το “πειραιώτικο” ρεμπέτικο. Οι ρεμπέτες, σιγά-σιγά βγαίνουν από τα στενά πλαίσια του τεκέ και της φυλακής και εμφανίζονται σε ταβέρνες, αρχικά ως πλανόδιοι μουσικοί. Το 1938 επιβάλλεται από το καθεστώς του Μεταξά λογοκρισία. Το περιεχόμενο των ρεμπέτικων τραγουδιών αλλάζει αναγκαστικά. Οι αναφορές στο χασίσι, στους τεκέδες και στους ναργιλέδες εκλείπουν.
Η ιστορία του ρεμπέτικου τραγουδιού περνάει σε άλλη φάση με το Βασίλη Τσιτσάνη, ο οποίος καλείται να το “εξευγενίσει” και να το αποκαθάρει από καθετί πρόστυχο και “χαμηλό”. Αυτό που κατάφερε ο Τσιτσάνης, βγάζοντας το λαϊκό τραγούδι από το περιθώριο, όπου το είχαν τάξει τα “αντικοινωνικά και ανατολίτικα” στοιχεία του, ήταν να το εντάξει σε μία νέα κοινωνική πραγματικότητα: στην ανατέλλουσα νέα τάξη της μεταπολεμικής Ελλάδας, το δυτικό πολιτικό προσανατολισμό και το αστικό όνειρο στο οποίο προσδοκά να ενσωματωθεί μία θολή εργατική τάξη, που στα προσωπικά και κοινωνικά της αδιέξοδα καταφεύγει στην ονειροφαντασία του εξωτικού και στο άπιαστο όνειρο. Τα Μεταπολεμικά λοιπόν στα 256.0 kb/sec:


ΛΙΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΩΝ:

01. Κάτσε Ν' Ακούσεις Μια Πενιά - Πρόδρομος Τσαουσάκης(1946)

02. Η Αχλάδα Έχει Πίσω Την Ουρά Της - Πρόδρομος Τσαουσάκης & Ιωάννα Γεωργακοπούλου & Βασίλης Τσιτσάνης (1950)

03. Όμορφη Πειραιώτισσα - Τάκης Μπίνης & Σεβάς Χανούμ (Σεβαστή Παπαδοπούλου (1952)

04. Η Ξενιτιά - Ντούο Χάρμα (Τόλης Χάρμας & Λίτσα Χάρμα) (1948)

05. Ποιος Περπατά Στα Σκοτεινά - Στέλλα Χασκίλ ή Σαλονικιά & Νίκος Καλλέργης (1951)

06. Απ' Την Φτώχεια Βασανισμένος - Θανάσης Ευγενικός ή Σαμιώτης (1954)

07. Ένα Κι Ένα Κάνουν Δύο - Σωτηρία Μπέλλου & Στελλάκη Περπινιάδη (1948)

08. Μια Κυριακή Στη Φυλακή - Στέλιος Καζαντζίδης (1953)

09. Το Γράμμα Του Φαντάρου - Κώστας Ρούκουνας & Έλλη Λάμπο (Ελένη Λαμπίρη) & Απόστολος Καλδάρας (1950)

Code:

ΚΩΔΙΚΟΣ (Password): http://antigrafeas.blogspot.com/

ΜΕΓΕΘΟΣ (Size): 55,26 ΜΒ

******************************************************************************